هر بچه ای به یک خانواده نیاز دارد......

جلسه ی محاکمه عشق بود

وقاضی عقل

و عشق محکوم به تبعید به دورترین نقطه ی مغز شده بود

یعنی "فراموشی"

قلب تقاضای عفو عشق را داشت،

ولی همه ی اعضا با او مخالف بودند،

قلب شروع کرد به طرفداری از عشق،

آهای چشم مگر تو نبودی که هر روز آرزوی دیدن او را داشتی!

آهای گوش مگر تو نبودی که در آرزوی شنیدن صدایش بودی!

و شما پاها که همیشه آماده ی رفتن به سویش بودید!

حالا چرا این چنین با او مخالفید؟!

همه ی اعضا روی بر گرداندند و به نشانه ی اعتراض جلسه را ترک کردند،

تنها عقل و قلب در جلسه باقی ماندند،

عقل گفت:دیدی قلب همه از عشق بیزارند،

ولی من متحیرم که با وجودی که عشق بیش تر از همه تو را آزرده،

چرا هنوز از او حمایت می کنی؟!

قلب نالید:که من بدون وجود عشق دیگر نخواهم بود،

و تنها تکه گوشتی هستم که هر ثانیه کار ثانیه ی قبل خود را تکرار می کند،

و فقط با "عشق" می توانم یک "قلب واقعی" باشم،

پس من همیشه از او حمایت خواهم کرد حتی اگر نابود شوم.......

خدایا...دهانم را بو کن!...ببین...بوی سیب نمیدهد!

من هیچ وقت حوایی نداشتم که برایم سیب بچیند!

میدانی یک آدم بدون ِحوایش چقدر تنها میشود؟!

میدانی محکوم بودن چقدر سخت است

وقتی که گناهی نکرده باشی و حتی سیبی را نبوییده باشی؟!

میدانی حوای بعضی از آدم هایت میگذارند و میروند؟!

میدانی که میروند و جلوی چشم آدم، حوای دیگری میشوند؟!

نمیدانی!

تو که حوا نداشته ای هیچ وقت!

ولی اگر میدانی و باور کرده ای خستگی ام را، این آدم را ببر پیش خودت!.

خسته ام از زندگی...دهانم را بو کن!...ببین...بوی سیب نمیدهد

برای من اینسوی شهر

این انتظار بیهوده تمام نمی شود

تو خاموشی

هزارسال گذشته است

و من تمام روزم را با فکر تو مچاله کرده ام

همه ی روزمرگی ام را

جمع کرده ام

که شاید فردا

صدایت رابشنوم و

هزاره ی غمگینی تمام شود

صادق ‏‏هدایت: زندگی در 5 شیشه خلاصه می شود
.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

داستان معروفی از تام واتسون، بنیان گذار شرکت « آی . بی . ام » نقل می کنند که یکی از کارکنانش اشتباه بزرگی مرتکب شد و مبلغ ده میلیون دلار به شرکت ضرر زد. این کارمند به دفتر واتسون احضار شد و پس از ورود گفت:« تصور می کنم باید از شرکت استعفا دهم.»تام واتسون گفت:«شوخی میکنی ما همین الان مبلغ ده میلیون دلار بابت آموزش شما پول دادیم.»
ما اشتباه نمی کنیم صرفا می آموزیم

«ویلسون شف»

میگن یه روز لیلی واسه مجنون پیغام فرستاد که انگار خیلی دوست داری منو ببینی ؟
اگه نیمه شب بیای بیرون شهر ، کنار فلان باغ ، منم می یام تا ببینمت .
مجنون که شیفته دیدار لیلی بود ، چندین ساعت قبل از موعد مقرر رفت و درمحل قرار نشست .
ولی مدتی که گذشت خوابش برد ...
نیمه شب لیلی اومد و وقتی اونو تو خواب عمیق دید ، از کیسه ای که به همراه داشت ، چند مشت گردو برداشت و ریخت تو جیبهای مجنون و رفت مجنون وقتی چشم باز کرد ، خورشید طلوع کرده بود ، آهی کشید و گفت :ای دل غافل یار آمد و ما در خواب بودیم . افسرده و پریشون برگشت به شهر.
در راه یکی از دوستانش اونو دید و پرسید : چرا اینقدر ناراحتی ؟!
و وقتی جریان را شنید با خوشحالی گفت : این که عالیه !
آخه نشونه اینه که لیلی به دو دلیل تو رو خیلی دوست داره !دلیل اول این که : خواب بودی و بیدارت نکرده ! و به طورحتم به خودش گفته : اون عزیز دل من که تو خواب نازه ، پس چرا بیدارش کنم ؟و دلیل دوم اینکه : وقتی بیدار می شدی ، گرسنه بودی و لیلی طاقت این رونداشت ، پس برات گردو گذاشته تا بشکنی و بخوری !
مجنون سری تکان داد و گفت : نه !
اون می خواسته بگه :
تو عاشق نیستی ! اگه عاشق بودی که خوابت نمیبرد !
تو رو چه به عاشقی؟ بهتره بری گردو بازی کنی